Nikt nie rodzi się żołnierzem
„Nikt nie rodzi się żołnierzem” - dalszy ciąg „Żywych i martwych”, epopei wojennej Konstantina Simonowa. Ważą się losy Stalingradu. Armia Radziecka zaczyna odnosić zwycięstwa, Niemcy, zamknięci w kotle, gonią resztami sił. Zbliża się ich klęska. Na tle wielkich walk autor ukazuje dalsze losy swych
Dwadzieścia dni bez wojny -
Dwadzieścia dni bez wojny - to okres, jaki przeżył Łopatin z dala od frontu, a jednak w samym centrum centrum wojny - "drugiej wojny", jak ją nazywa - wojny, jaką naród toczył nie tylko na froncie, lecz w całym kraju.
Daleko na wschodzie -
Czy naprawdę minęło już prawie trzydzieści lat od wydarzeń nad rzeką Chałchyn-Goł w Mongolii, o których opowiadam w tych zapiskach? Zadawałem sobie to pytanie czytając wspomnienia swoje ponownie, dumając nad wielością przeżyć mego pokolenia, zaczynającego już szósty krzyżyk swej egzystencji. Czas w
Teatr radziecki: antologia T.
Aleksy Fajko - "Człowiek z teką"; Leonid Rachmanow - "Niespokojna starość"; Aleksy Afinogenow -"Maszeńka"; Konstanty Simonow - "Rosjanie"; Aleksander Sztejn - "Hotel Astoria"; Eugeniusz Szwarc - "Smok".
Ostatnie Lato - Konstanty
„Ostatnie lato” Konstantina Simonowa - wybitnego radzieckiego pisarza, poety i dramaturga - to trzecia (po „Żywych i martwych” oraz „Nikt nie rodzi się żołnierzem”) powieść wielkiego cyklu wojennego. Simonow mocno akcentuje zmiany, jakie w ostatniej fazie wojny zaszły w psychice zarówno żołnierzy,
